Gepulseerde, met Erbium gedoteerde vezelversterker Fabrikanten

Een glasvezelsensor is een sensor die de toestand van het gemeten object omzet in een meetbaar lichtsignaal. Het werkingsprincipe van de optische vezelsensor is om de invallende lichtbundel van de lichtbron via de optische vezel naar de modulator te sturen. De interactie tussen de modulator en de extern gemeten parameters bepaalt de optische eigenschappen van het licht, zoals de intensiteit, golflengte, frequentie, fase, polarisatietoestand, enz. Het verandert en wordt een gemoduleerd optisch signaal, dat vervolgens naar de opto-elektronische apparaat door de optische vezel en door de demodulator om de gemeten parameters te verkrijgen. Tijdens het hele proces wordt de lichtbundel door de optische vezel geleid, door de modulator gegaan en vervolgens uitgezonden. De rol van de optische vezel is in de eerste plaats het doorlaten van de lichtbundel, en in de tweede plaats het fungeren als optische modulator.

De basiscomponenten van een laser kunnen in drie delen worden verdeeld: een pompbron (die energie levert om populatie-inversie in het werkmedium te bereiken); een werkmedium (dat een geschikte energieniveaustructuur heeft die populatie-inversie mogelijk maakt onder invloed van de pomp, waardoor elektronen van hoge energieniveaus naar het lagere niveau kunnen overgaan en energie vrijkomen in de vorm van fotonen); en een resonantieholte.

Een instelbare vezellaser is een vezellaserapparaat dat de uitgangslasergolflengte continu kan aanpassen. Wavelinglengte -afstemming wordt bereikt door interne structurele parameters te wijzigen of door externe controle. Het wordt veel gebruikt in wetenschappelijk onderzoek, industrie, geneeskunde en andere gebieden.

Semiconductor optische versterker (SOA) maakt gebruik van halfgeleidermaterialen als het versterkingsmedium, waardoor directe optische signaalversterking mogelijk is zonder voorafgaande conversie naar elektrische signalen. Deze unieke eigenschap vereenvoudigt niet alleen het optische versterkingsproces, maar legt ook de basis voor efficiëntere en compacte optische systemen.

Wavelength division multiplexing verwijst naar een technologie waarbij signalen van verschillende golflengten samen worden verzonden en weer gescheiden. Hoogstens wordt het gebruikt in optische vezelcommunicatie om gegevens in meerdere kanalen met enigszins verschillende golflengten te verzenden. Het gebruik van deze methode kan de transmissiecapaciteit van de glasvezelverbinding aanzienlijk verbeteren en de gebruiksefficiëntie kan worden verbeterd door actieve apparaten zoals glasvezelversterkers te combineren. Naast toepassingen in de telecommunicatie kan multiplexing met golflengteverdeling ook worden toegepast in het geval dat een enkele vezel meerdere glasvezelsensoren aanstuurt.

Semiconductor saturable absorber mirror (SESAM) is het kernapparaat voor modusvergrendeling om ultrakorte pulsen te genereren, vooral picoseconde pulsen. Dit is een niet-lineaire lichtabsorptiestructuur die een spiegelstructuur en een verzadigbare absorber combineert. Relatief zwakke pulsen kunnen worden onderdrukt en de pulsen kunnen worden verzwakt op een manier die hun duur verkort. Op dit moment, met de ontwikkeling van de microfabricage-industrie in binnen- en buitenland, neemt de vraag naar ultrakorte pulsen, met name picoseconde gepulseerde lasers, toe en neemt ook de vraag naar SESAM toe.